Betekenis

De vader die vorig jaar zijn oudste zoon dramatisch verloor, fietst de dijk op. In het stoeltje voor hem zit de jongste, die zijn broer nooit echt heeft gekend. 'We gingen even naar Wieringen kijken.'
'Hoe is 't nou,' vraag ik, in de wetenschap dat ik geen opbeurend antwoord krijg. Hij vertelt over ups and downs, doorgaan en stilstaan, troost en onvermogen.
'Denkt u nog vaak aan uw zoon?' vroeg de psychologe drie maanden na het ongeluk, in het kader van de arbeidsongeschiktheidsverzekering. Hij gaf haar een hand en zei: 'Ik geloof niet dat we veel voor elkaar kunnen betekenen.'


17 nov 2014 – 1341

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen