Corona (52): Niet ziek-recht

Ik heb de hele ochtend gezocht. In het Burgerlijk Wetboek, de Verklaring voor de Rechten van de Mens (VN), het Europees handvest voor de Rechten van de Mens… Niets van dat al.

Hugo de Jonge zei gisteren namelijk: ‘Het recht op de vrijheid om geen vaccinatie te nemen (= lichamelijke integriteit) is nooit belangrijker dan het recht om niet ziek te zijn.’ We lezen goed: het recht om niet ziek te zijn!

Ik kijk uit naar het wetsontwerp. Dan weet ik mij voortaan beschermd tegen ziek worden van idiote persconferenties, nepvergelijkingen en drogredenen. Welke prik zou je daarvoor moeten verplichten?

 

15 dec 2021 – 3517

Corona (50): Ander

Vaccineren doe je voor jezelf maar vooral voor een ANDER, heb ik de afgelopen jaren begrepen. Net als die lange rij met mensen vorige week, die een ANDER voor wilden zijn om voor een ANDER een booster te halen. Want een ANDER moet onbelemmerd overal in kunnen of van een of ANDERE vakantie kunnen genieten.

Overigens heb ik me laten vaccineren. Niet omdat ik die prik fysiek nodig vond – hoewel ANDEREN voortdurend bezorgd waren – maar omdat mijn ongevaccineerde status m’n privéleven ernstig belemmerde. Als ik nu in de spiegel kijk, zie ik een zelfzuchtige dwangprikker. Ik ben een ANDER geworden.

 

8 dec 2021 – 3513

Corona (49): Grondrecht

Critici van het coronabeleid mogen dan wel zeggen dat ze aangetast worden in hun vrijheid, bijvoorbeeld bij de invoering van het coronatoegangsbewijs. Of aangetast in hun medische integriteit, mocht er straks – wat de rede verhoede – een vaccinatieplicht komt.

Maar als er een pandemie heerst en we in oorlog verkeren met virus, gaat het collectieve gezondheidsrecht voor, vinden veel voorstanders van het beleid. Een gevaarlijke ontwikkeling, schreef gisteren NRC-columnist Maxim Februari terecht.

Wie bepaalt zo’n pandemische oorlogstoestand? En kun je ‘het collectief’ afmeten aan een minimeerderheid in de Tweede Kamer? Als we niet oppassen, wordt het individuele grondrecht straks een mening.

 

1 dec 2021 – 3509

Corona (49): Leren leven

Al aan het begin van de zomer 2020 riepen zowat alle deskundigen: we moeten leren leven met het virus. Ik wacht nog steeds op die dashboardroute, van de regering en/of van schaduwregering OMT.

Een baken, een stip op de horizon, met beschrijving van de hobbels en risico’s die erbij horen. Maar ook met de zegeningen die het ons kan brengen. Waar is het wachten op? Is het gebrek aan moed? Heeft de disproportionele angst die bewust is aangejaagd, zich ook van de aanjagers meester gemaakt?

Anderhalf jaar van pappen en nathouden, symptoombestrijding, panieksturing: het kunnen er zomaar drie worden. Onbegrijpelijk!

 

25 nov 2021 – 3507

Corona (47): Heerlijk perscootje

Vol verwachting klopt mijn hart. Het bier staat koud en de zoutjes liggen grijpbaar in de voorraadkast. Naast de pepernoten die er ongetwijfeld ook aan gaan geloven.

Vanavond om zeven schijnt minister De Jonge mij een vervroegd presentje te brengen. Hij heeft het voornemen om de ongevaccineerden te beschermen tegen ziek worden en ziekenhuisopnames.

In het begin van de pandemie was het nog geheel ondenkbaar, twee miljoen echt kwetsbaren beschermen. Nu kan het blijkbaar wel. Al hoef ik eigenlijk geen bescherming, ik beschouw mezelf niet als kwetsbaar.

Maar Hugo beveelt het. Tegen mijn wil. Dat voelt toch als wat anders.

 

2 nov 2021 – 3494

Zorginfarct

Onder het bewind van minister Hugo de Jonge is het aantal IC-bedden de laatste vier jaar gehalveerd, van ca. 2200 naar ca. 1100. In een commerciële onderneming was hij subiet de laan uitgestuurd.

Tevens hebben het afgelopen jaar 27.000 zorgmede-werkers hun baan opgezegd. Nederland kampt met een zorginfarct, maar Hugo blijft zitten. Mede dankzij de steun van Christenunie en D66.

Bij die laatste partij vindt hij in zorgwoordvoerder Jan Paternotte een zeer trouwe bondgenoot. Die wil dat 200% van de Nederlanders tegen Covid19 wordt gevaccineerd. Op Twitter verkettert hij voortdurend de ongevacci-neerden. Wat zou Hans van Mierlo daarvan hebben gevonden?

 

22 okt 2021 – 3487

Snotneus

Voor het eerste sinds jaren – drie, vier jaar? – overviel mij een verkoudheid. Loopneus, beetje zwaar hoofd, wat smaakverlies, we kennen het allemaal wel. Ho, dit is wel coronatijd, hè, zal menigeen denken. Moeten we niet hup naar de teststraat en alvast voorbereidingen treffen voor quarantaine en zo meer?

Ik denk maar zo: epidemieën komen en gaan, maar verkoudheidjes blijven altijd bestaan. Dat blijkt te kloppen. Op internet circuleren staatjes waarin symptomen van corona, griep en verkoudheid worden vergeleken. Het laatste staatje was geheel op mij van toepassing.

Dat corona ons gezond verstand zo beïnvloedt, vind ik op zijn minst ziekmakend.

 

18 okt 2021 – 3484

Test

 

Omdat ik zaterdag een eetafspraak had, moest ik een corona-Ausweis verwerven. Op het parkeerterrein van restaurant De Witte Bergen dirigeerden de borden mij naar een soort van tenthuis dat zowel van de weg als vanuit het restaurant onzichtbaar was.

Nadat ik mijn gegevens bij een ongeïnteresseerde jongen aan een provisorisch loket had gedeponeerd, kreeg ik een testsetje. Ik werd geholpen door een allervriendelijkst meisje in een blauw plastic pak.

Ze stak voorzichtig een staafje in mijn neus en draaide dat even rond. ‘Dat viel mee, toch?’ Dat gold ook voor de uitslag.

’s Avonds werd ik niet gecontroleerd. Farce complet.

 

11 okt 2021 – 3480

Tollen (3)

 

Mijn huisarts  – de nuchterste persoon die ik ken, omschreef ik haar ooit – beaamde wat haar telewerkende collega van de huisartsenpost al had gediagnosticeerd. Een kortstondig op hol geslagen evenwichtsorgaan, niks ernstigs en niks aan te doen.

Oja, als ik er niet meer zou zijn? Ga niet rouwen en drink samen een glas mooie wijn. Alleen zit ik nog met de twee boekprojecten waaraan ik werk. Die zou ik moeten overdragen, en het liefst zonder uitstel. Zoals de Poolse dichter Tadeusz Rózewicz mooi verwoordde:

 

Midden in vele bezigheden

die geen uitstel dulden

ben ik vergeten

dat een mens ook moet sterven

 

23 sept 2021 - 3470

Tollen (2)

Geen beroerte én geen hartaanval. Dat laatste was niet waarschijnlijk omdat ik geen pijn op de borst had en pols en ademhaling normaal waren. Doortastende dochter consulteerde, toen ik in bed lag, toch even de huisartsenpost.

Die maakte al telewerkend de anamnese op en constateerde dat ik een Benigne paroxysmale positieduizeligheid had, een goedaardige plotselinge verstoring van het evenwichtsapparaat. Vooral bij ouderen kan dat weleens optreden. Binnen een à twee weken moeten alle klachten verdwijnen. En zo lijkt te geschieden.

Even duizelde het door m’n hoofd: dadelijk ben ik er niet meer. Dat zou wel een heel bruuske transitie zijn.

 

21 sept 2021 - 3469

Tollen

Ik had de WC-deur amper gesloten of de wereld tolde opeens. Alsof ik keihard rondjes draaide in een reuzenrad. Ik kon me nog net aan de wasmachine klampen.

R. kwam tegelijkertijd de keuken binnen. ‘Gaat het, Pap?’ Ze wilde een stoel voor me pakken, maar ik liet me op de grond zakken en vleide me tegen de muur. Voorzichtig deed ik mijn ogen open. Het draaien was voorbij. Wel borrelde een gigantische misselijkheid op, waardoor ik verschillende keren moest overgeven.

R., werkzaam in de ouderenzorg, deed meteen de beroertecheck. Armen vooruit strekken, vingers bewegen, bekken trekken, alles deed het nog.

 

20 sept 2021 - 3468

Corona (45): Schijnzekerheid

Gaan we nog leren leven met corona of niet? Leren leven is omgaan met onzekerheid. Alleen houdt het gros van de mensen daar niet van. De enige zekerheid die kleiner is dan de onzekerheid, is de schijnzekerheid. En met de teruglopende beschermende werking van de Covid19-vaccins is daar nu sprake van.

Zo goed als zeker is wel dat leerlingen tot 20 jaar hoofdzakelijk elkaar besmetten en daar niet of nauwelijks ziek van worden. Besmetting van leraren geschiedt onderling. Dus hou op met dat quarantainegedoe, geef les of blijf thuis, en laat kinderen niet opnieuw de dupe worden van het angstvirus!

 

27 aug 2021 – 3457

Corona (44): Schuifredenen

Ieder weldenkend mens moet het redeneringsspoor achter de coronamaatregelen allang bijster zijn. Eerst was er de onbekendheid met het virus, toen was er de belasting van de IC’s, daarna ging het om de werkdruk, vervolgens was er de geringe vaccinatiegraad, weer daarna ging het om de stijging van de besmettingscijfers (= aantal positieve testen, met aanzienlijke foutmarges) en nu wordt de (minieme) dreiging van long covid uit de regeringshoed getoverd.

Vaccineren of ziek worden, stelt Hugo de Jonge. Dat je ook gewoon natuurlijk overeind kunt blijven, is volstrekt onmogelijk. Do or Die, de nieuwe James Bond-film is in de maak.

 

13 juli 2021 – 3430

Corona (43): Kinderslachtoffers (2)

Kinderen krijgen nauwelijks coronaklachtn en zijn nauwelijks besmettelijk. Ze betalen wel een gigantische maatschappelijke prijs.  Dat schreef ik een maand geleden.

Nu is er de discussie of we kinderen massaal moeten vaccineren of niet. De overheid vindt van wel en veel kinderartsen inmiddels ook.

Eerst werden kinderen, onterecht, als superverspreiders van Covid-19 gezien. Nu wordt als argument aangedragen dat kinderen mee moeten helpen de immuniteitsgraad te verhogen, voor de eventuele aanstaande vierde golf.

Kinderen hebben het meest te lijden van de coronamaatregelen. Ze krijgen wel de schuld of een sleutelrol toebedeeld. Natuurlijke immuniteit is geen verdienmodel, is dat het misschien?

 

1 juli 2021 – 3423

Summer of Love

Vanavond schijnt de coronasamenleving officieel ten grave te worden gedragen. Weg met de mondkapjes, op het OV na, en niemand die nog controleert of klikt dat er te veel mensen samen een feestje bouwen.

Trendkijkers voorspellen een Summer of Love. Jong en in iets mindere mate oud gaan weer massaal schuifelen, sjansen en seksen. Alsof ze dat toch al niet stiekem deden...

De eerste Summer of Love vond plaats in 1967 in San Francisco. Het was een reactie op de Vietnamoorlog en de veelal bloedig neergeslagen protesten. Make love, not lockdowns. Mijn zegen hebben ze. Ook liefde is een ontembaar virus.

 

25 juni 2021 – 3419

Corona (43): Kinderslachtoffers (2)

Vanaf het begin van de coronapandemie, in het voorjaar 2020, werden kinderen als de grote verspreiders van Covid19 gezien. Zo ging het met griep en verkoudheid ook, hoorde je dan. Terwijl aan de andere kant corona beslist niet mocht worden vergeleken met een griep, hooguit een van de buitencategorie.

Kinderen werd meteen verteld dat ze beslist op gepaste afstand van opa en oma moesten blijven. Knuffelen was al helemaal uit den boze. Pedagogen, psychologen en psychiaters waarschuwden tevergeefs wat zo’n niet onderbouwd etiket van super spreader met kinderen doet.

Ze kregen gelijk. Het zijn hoofdzakelijk de volwassenen die elkaar besmetten.

 

2 juni 2021 – 3405

Corona (42): Kinderslachtoffers

Het is alweer ruim een maand geleden dat ik 100 Woorden aan corona wijdde. Niet dat er niets te melden viel. Ik heb me regelmatig geërgerd aan onzin en nepnieuws.

Van Willem Engel c.s., zult u denken? Die volg ik helemaal niet. De laatste tijd bericht mijn voormalige lijfkrant de Volkskrant over kinderen in de coronaknel. Interviewtje hier, portretje daar, pijnlijk gevalletje zus, meevallertje zo.

De wetenschapsjournalisten houden zich angstvallig stil. Terwijl er al maandenlang evidence-based informatie op tafel ligt. Over grootschalige depressieklachten, ontwikkelingsachterstanden, gezinsmishandeling, armoede.

Kinderen worden nauwelijks ziek en zijn nauwelijks besmettelijk. Ze betalen wel een gigantische prijs.  

 

1 juni 2021 – 3404

Ree-ben

Op zoek naar vrijheid en grondrechten beland ik in het Robbenoordbos, net buiten Wieringen in de Wieringermeer. Aan het begin van het bospad hoor ik een zwartkop zingen. Voor de zekerheid consulteer ik mijn pas geïnstalleerde Birdnet-app.

Op een kruising kijk ik gevoelsmatig naar beide kanten. Links, aan het eind, staat hij naar me te kijken. Een ree! Ik zet de kijker aan de ogen en krijg hem scherp in beeld. Aan het korte gewei te zien is het een mannetje. Hij wil zelfs even poseren voor een foto. Op gepaste afstand uiteraard.

Daarna wandelt hij kalm het bos in.

 

7 mei 2021 – 3391

Corona (41): Verloren

Vanavond is het zoveelste coronadebat in de Tweede Kamer. Ik volg het niet meer, omdat het debat geen debat is met alle feiten op tafel.

Incidentenpolitiek in plaats van structureel beleid, oogkleppentirades in plaats van bredevisiebetogen, scorebordweetjes in plaats van gewogen cijfermateriaal, kortelontjesonvrede in plaats van langetermijnperspectief. Als we nog steeds in oorlog zijn met corona – ik heb dat niet bedacht, dat komt uit de koker van het kabinet – dan hebben we die oorlog allang verloren. Van onszelf.

Ondertussen wordt de spoedwet binnenkort stilzwijgend verlengd. Dat baart mij veel meer zorgen dan het minieme risico dat ik (vaccinloos) corona krijg.

 

22 april 2021 – 3383

Misbruik

Op de radio hoorde ik iemand op rustige toon en in klare taal uitleggen wat er mis is aan het datinggedrag van oudere mannen met tienerjongens. Dit naar aanleiding van de kwestie-Sidney Smeets, het inmiddels teruggetreden D66-Kamerlid.

Tieners die ‘uit de kast komen’ zijn extra kwetsbaar. Ze worstelen met acceptatie van de omgeving, de familie voorop. Ook lopen ze meestal achter in het opdoen van intieme ervaringen. Het internet biedt een mogelijkheid om met gelijkgestemden in contact te komen. Omdat ze dat meestal niet aan vrienden vertellen, zijn zij op zichzelf aangewezen.

Gebruik maken van die kwetsbaarheid, noem ik misbruik.

 

16 april 2021 – 3379