Tijdelijk

Kees Prins speelt in een aflevering van Jiskefet een bewoner van verzorgingshuis St. Hubertusberg. Hij is zojuist weggestuurd van het Oranjefeest omdat hij een paar schuine moppen heeft verteld.
In melancholie belt hij zijn zoon. Hij realiseert zich dat dit huis zijn eindstation is. 'Het tijdelijke is ervan af.'  Zoon heeft net een nieuw huis betrokken. Of hij nog een plekje voor vader over heeft - 'een tuinhuisie voor mijn part' – want hij heeft het hier gezien.
Uiteraard kan hij niet bij hem terecht. 'O, die ene kamer wordt werkkamer, ik snap het wel.' Vader zorgt voor zoon, niet andersom.


21 juli 2019 – 2968

Coq au vin

Het eerste recept dat ik een beetje behoorlijk uit de vingers kon toveren, was coq au vin. Zoals eigenlijk elk recept is dit niet iets wat ik zelf verzonnen heb. Ik heb het van mijn moeder, die het weer leerde op de Franse kookcursus die ze lang geleden had gevolgd. Zoals de meeste recepten van generatie op generatie worden doorgegeven.
Met deze Franse klassieker – elk dorpsrestaurant en gemiddelde routier heeft hem op de menukaart – maak ik op menige eter indruk. Ik zag mijn gast van vandaag er zo lekker van smikkelen dat ik bijna vergeten was 100 Woorden te bezorgen.


20 juli 2019 – 2967

Vlinderstruik

Ik hoefde er niets voor te doen. Vorige zomer kwam gratis en geheel voor niets een tiental stekjes van de vlinderstruik mijn voortuin binnengezeild. Bron van dit moois is de tuin van de buurman twee huizen verderop, waar een kolossale moederstruik staat. Afgelopen najaar heb ik twee stekken overgeheveld naar de achtertuin. Het is een makkelijke plant en eet als het ware uit de hand.
De Buddleja, zoals hij officieel heet, telt 140 soorten. Mijn donkerpaarse is de Davidii, wat in het Latijn voor 'libelle' staat. Zijn Engelse bijnaam is 'Paarse keizer'. Dat majesteitelijke straalt hij aan alle kanten uit.


19 juli 2019 – 2966

Verleiding

'Leidt ons niet in verzoeking...' Ik ben niet christelijk opgevoed maar deze strofe uit het Onze Vader spookte even door mijn hoofd toen ik het bekende Zweedse woonwarenhuis binnenstapte.
En ja hoor, terwijl ik nog moest beginnen met het afwerken van het boodschappenlijstje, was mijn karretje al voor de helft gevuld. En toen ook het lijstje doorgestreept was en ik bij de kassa stond, bleek dat ik twee keer het beoogde budget had overschreden.
Het is een van de pijlers van de succesvolle winkelformule, de klant verleiden tot impulsaankopen door hem voortdurend frutsels voor te schotelen. Ik ben een weekdier.


18 juli 2019 – 2965

Cora

Ik woon allang niet meer onder de landingsbaan richting Schiphol-Oost. En ook niet meer onder de vertrekbaan die over Amsterdam-Noord voert. Toch begroot het me nog altijd hoe de omwonenden van Schiphol gekleineerd, gepasseerd en getreiterd worden door de overheid.
Gisteren vond de zoveelste schijnvertoning plaats over de toekomst van onze 'nationale trots' en 'economische motor'. Niet gehinderd door argumenten maar wel met de nodige vuile streken ontvouwde staatssecretaris Cora van Nieuwenhuizen haar nieuwe plannen. Groei, groei en... groei.
Cora is dus van de VVD. De partij van zakkenvullers, zuiplappen en zwatelaars. Waar justitie regelmatig haar handen aan vol heeft.


17 juli 2019 – 2964

The War and Treaty

Een van de leukste acts op North Sea Jazz was The War and Treaty. Michael en Tanya Trotter kwamen elkaar tegen op een festival. Zij was al op haar dertiende bezig met songwriting. Hij diende eerst als soldaat in Irak, waar een officier hem hoorde spelen op een piano van Saddam Hussein en aanmoedigde om de muziek in te gaan.
Ze wisselden nummers uit en zijn sindsdien onafscheidelijk. Hun krachtige mix van soul-gospel-blues-funk is onweerstaanbaar. Hij met zijn grote lijf, prachtige timbre en innemende performance, zij in fleurige jurken en met een powerstem die een kroonluchter aan gruzelementen kan slaan.


16 juli 2019 – 2963