Bluesway

In een donker spelonk, midden in het oude dorp, heeft Omroepstichting Uitgeest haar onderkomen. Het doet denken aan de oefenruimtes en opnamestudio’s waar ik met mijn band in de jaren tachtig te vinden was.

Ik ben te gast in het radioprogramma Bluesway van oude schoolmakker J. Na bijna 45 jaar is onze begroeting allerhartelijkst. Het gesprek over muziek gaat als vanouds verder. Hij vult mijn platenkeuze aan met leerzame feitjes en anekdotes.

Ook Loes Hamel passeert de revue. Speciaal voor haar draaien we Going up the Country van Canned Heat. Zij verruilde in de hippietijd de stad voor het platteland.

 

30 juni 2021 – 3422

Opgestapt

Heet van het Web: bonskoots Frank de Boer is opgestapt. Hij heeft het Nederlands elftal onvoldoende aan het foebele gekregen.

Als enigszins deskundige stuurman aan de wal zag ik het aankomen. De Boer had het verdedigende concept van Louis van Gaal tijdens het WK in Brazilië (2014) weer uit de kast getrokken. Zes verdedigers en vier aanvallend ingestelde spelers. Controleursvoetbal, dat we in Nederland niet gewend zijn en waar zelfs de doorgewinterde fans geen brood van lusten.

Van Gaal mazzelde en haalde zelfs brons. De Boer zakte door het ijs. Hij is nu vier keer voortijdig ontslagen. Bijkans een ramp-CV.

 

29 juni 2021 – 3421

Godsamme

Jan Keja, maker van de coverfoto van ‘Loes’, is al dik in de tachtig. Ik nodig hem uit voor een lunch in het vroegere Mirandapaviljoen, waar Loes met Shaffy Chantant de eerste voorstellingen gaf.

Nieuwsgierig bladert hij door het boek. ‘Godsamme jongen, dat het nou allemaal in een boek staat!’ Hij stopt het terug in de tas om het weer verschillende keren eruit te halen.

De serveerster merkt het op. ‘Zit u hier voor iets speciaals?’ Na onze uitleg moeten we meteen op de foto. Het gezelschap naast ons krijgt er lucht van en bestelt twee boeken. Met dubbele handtekening.

 

28 juni 2021 – 3420

Summer of Love

Vanavond schijnt de coronasamenleving officieel ten grave te worden gedragen. Weg met de mondkapjes, op het OV na, en niemand die nog controleert of klikt dat er te veel mensen samen een feestje bouwen.

Trendkijkers voorspellen een Summer of Love. Jong en in iets mindere mate oud gaan weer massaal schuifelen, sjansen en seksen. Alsof ze dat toch al niet stiekem deden...

De eerste Summer of Love vond plaats in 1967 in San Francisco. Het was een reactie op de Vietnamoorlog en de veelal bloedig neergeslagen protesten. Make love, not lockdowns. Mijn zegen hebben ze. Ook liefde is een ontembaar virus.

 

25 juni 2021 – 3419


AOW

Sinds een week ben ik een bevoorrecht man. Ik heb de respectabele leeftijd van 66 jaar en 4 maanden bereikt. En dat betekent dat ik recht heb op pensioen en AOW.

Van dat eerste moet u zich geen grote voorstelling maken. Niet voor niets slaat de laatste letter van ZZP in mijn geval ook op de opgebouwde oudedagsvoorziening. En die is zoals bij veel ondernemende eenpitters behoorlijk karig.

Mij hoort u niet klagen. Met wat aanvulling uit literaire werkzaamheden en wat appeltjes voor de dorst is het staatsinkomen meer dan toereikend om de ouderdom te trotseren. Ik hef een glas!

 

24 juni 2021 – 3418

Signeren (2)

‘Doe mij er maar twee,’  zegt een stevige man, terwijl zijn vrouw knikt. Op zijn blozende gezicht verschijnt een lichte grijns die zich weerspiegelt in zijn glimmend nieuwe klompen.

‘Hoe heeft u van haar gehoord?’ vraag ik.

‘Ik heb het allemaal gevolgd op Facebook.’

Hij blijkt een achterneef van Loes te zijn. Ze paste weleens op hem.

Even later komt een lange man aan mijn signeertafel staan. Hij stond al een tijdje van een afstand te kijken. ‘Ik wens u veel succes,’ zegt hij, zonder de stapel boeken een blik waardig te keuren.
Een gratis groet is ook wat waard.

 

23 juni 2021 – 3417


Signeren

Klokslag twee uur zit ik in boekhandel Stumpel, midden in Hoorn, aan een tafeltje achter een stapel exemplaren van ‘Loes’. Onder mij staat een moderne ghettoblaster waar sixties-muziek uit klinkt. Zo komt mijn Spotify-speellijst, oorspronkelijk opgesteld voor het feest dat in september niet doorging, toch nog van pas.

Ik monster de winkelbezoekers. De vrouw met donker haar, die uitvoerig de poster van mijn signeersessie had bestudeerd, loopt ongeïnteresseerd voorbij. Een jongen met een lichte beperking begroet mij vrolijk met opgestoken wijsvinger.

 ‘Dit ga ik voor je kopen,’ zegt hij tegen zijn moeder. Helaas heeft hij het niet voor het zeggen.

 

22 juni 2021 – 3416

Doolhof

Voor het laatste adres waar ik een exemplaar van ‘Loes’ moet bezorgen, rijd ik naar het Haarlemmerplein, in het hart van Amsterdam. Ik parkeer de auto op een verlaten taxistandplaats, zet de knipperlichten aan en ga op zoek naar nummer 24.

Ik steek de straat over, zoals mijn digitale plattegrond verordonneert. Nr. 28, 26… hee, waar is 24? In plaats daarvan staat een schutting, tegen het spoor aan. Is het pand afgebroken?

Om de hoek daarvoor tel ik 42, 44, 46… De nieuwbouw aan de overkant dan, bij de auto? Dat begint met 34. Ariadne, help me uit het Haarlemmerdoolhof!

 

17 juni 2021 – 3415


Trek & Trees

Even iets naar het buitenland versturen, is er niet meer bij. Ik was een half uur bezig met een brievenbuspakketje naar Amerika verzendklaar maken. Ik moest alle adresgegevens inclusief het emailadres van geadresseerde en mij als afzender vermelden. Ook willen ze weten wat erin zit, wat de waarde ervan is en hoe zwaar het is.

Er zal vast een reden voor deze administratie zijn, zoals het onderscheppen van bom-, poeder- en andersoortige aanslagbrieven. Tegelijkertijd brengen de postbedrijven zo miljoenen netwerken in kaart, gegevens waarmee bijvoorbeeld kwaadwillige regimes tegenstanders kunnen trekken en trezen.

Wordt een pakketje van een niet-gevaccineerde ook ontsmet?

 

15 juni 2021 – 3414


Uitgever

Nu ik eigen uitgeversbaas ben, komt er de nodige rompslomp op me af. Zeker nu de boeken van Loes klaar liggen voor de verkoop.

Prioriteit heeft de bevruchting van de media. Gestaag werk ik het lijstje af, dat mijn literaire agent heeft opgesteld. Kranten, radio, televisie, internet: elke redactie die zich professioneel en serieus bezighoudt met nieuwe boekuitgaven, krijgt een recensie-exemplaar. Daar hoort natuurlijk ook nog een aanbiedingsbrief bij.

Vouwen, etiketten en postzegels plakken, naar de brievenbus: het hoort er allemaal bij. Hebben ze door dat Morgenstrand een eenmanszaak is? Ongetwijfeld wel als ze m’n nieuwe website (morgenstrand.nl) hebben bezocht.

 

14 juni 2021 – 3413


Niemandstijd

Altijd als een nieuw boek van de pers rolt – deze week is dat voor de vierde keer – breek er een niemandstijd aan.

Ik raak in een geestestoestand waarbij er niks meer uit mijn handen komt. Met niks bedoel ik dan: iets waarbij ik mijn hoofd moet gebruiken. Het is een mengeling van euforie en onbestemdheid.

Even geen hersenwerk dus, maar in de tuin werken, naar de supermarkt voor postzegels en daarna de eerste presentexemplaren versturen. Tussendoor pak ik het boek weer op en lees ik een stukje. Zullen ze, de lezers, het straks wel leuk vinden? Onzekerheid, ook dat nog.

 

11 juni 2021 – 3412

En toen was er… het boek!

Briefje: pallet in de tuin.

De bezorger heeft niet de moeite genomen om mij te bellen. Ik snijd het plakplastic om de acht dozen weg en sjouw één doos naar binnen. Als ik hem open, glimlacht Loes mij in tweevoud tegemoet.

Vol spanning blader ik het boek door. De eerste bladzijden, de lopende tekst, de bladspiegel, de fotokaternen. Het ziet er goed uit. Het boek eindigt op blz. 160. Hè, 160??

Meteen bel ik mijn grafisch vormgever. ‘Het boek houdt op bij 160!’

‘Staat er alles erin?

‘Dat wel.’

‘De fotopagina’s zijn niet genummerd, weet je nog?’

Gelukkig. Héél gelukkig!

 

10 juni 2021 – 3411

Zwarte veder

Er ligt een veer op mijn terras. Een grote zwarte veder. Wie heeft er een achterlaten? Ik vermoed dat het een kauw is geweest. Die doen zich hier en famille te goed aan het strooigoed.

Al is het hartje zomer, restjes brood verdwijnen bij mij alleen in de groencontainer als ze beschimmeld zijn. Over het algemeen gaat het er gemoedelijk aan toe bij de kruimelpartij. Ook tussen de kauwen, die in mijn afwezigheid aan het vechten moeten zijn geweest.

Een veer die gelaten is, steek je niet meer terug. Hooguit in de kont. Maar dat is voor andere 100 Woorden.

 

9 juni 2021 – 3410

A.L. Snijders (1937-2021)

Een goed idee van een ander gebruiken is geen jatwerk maar een eerbetoon. Vooral in de kunsten komt het geregeld voor, met soms nog mooiere resultaten.

Het idee van 100 Woorden heb ik geleend van A.L. Snijders. Hij schreef al jaren zeer korte verhalen (ZKV’s) over van alles en nog wat. Alledaagse dingen, autobiografische bespiegelingen, literaire wetenswaardigheden, huis-, tuin- en keukenzaken. Die verstuurde hij aan vrienden, bekenden en belangstellenden.

Ik vond en vind het nog steeds een prachtidee. Ik wil Peter Müller dan ook enorm bedanken daarvoor. En al schrijvend aan een nieuw verhaal het hiernamaals betreden: ik teken ervoor.

 

8 juni 2021 – 3409

 

Mondkapjesmiljonair

Het crisisverdienmodel van de inmiddels veel te bekende mondkapjesmiljonair Sywert van Lienden is van alle tijden. Hoeveel oorlogen zijn er niet gevoerd waarbij het toucheren van geld belangrijker was dan het overwinnen van de tegenstander? En hoeveel oorlogen – denk aan het Midden-Oosten – worden niet in stand gehouden omdat te veel partijen er flink aan verdienen?

De oplossing voor de Sywerts van deze wereld is wat mij betreft: pak ze daar waar het echt raakt en dat is de portemonnee. En plaats ze eeuwig op een zwarte lijst voor overheidsaanbestedingen en- functies.

Oja, en de verantwoordelijke bewindspersoon mag er ook op.

 

7 juni 2021 – 3408


Dik

Waarom zijn biografieën zo dik? De laatste tien die ik gelezen heb, tellen vrijwel allemaal rond de 500 pagina’s. Die van Wolkers door Onno Blom is zelfs twee keer die omvang.

‘Tegenwoordig beschrijven ze elk kopje thee dat de hoofdpersoon met iemand drinkt,’ zegt een kennis, tevens hoofdredacteur van een geschiedenistijdschrift. We komen tot de conclusie dat het streven naar volledigheid vaak omgekeerd evenredig is met de leesbaarheid.

Voor mijn biografie van Trien de Haan had ik 250 pagina’s nodig. Die van Loes Hamel bedraagt 150 pagina’s. Over slank gesproken… Al wordt haar levensverhaal ook verteld via dertig pagina’s foto’s.

 

4 juni 2021 – 3407

Loes gaat rond

De persberichten zijn de deur uit. Mijn PR-dame heeft alle kranten, tijdschriften en radio- en televisieprogramma’s benaderd. ‘Jongens, Loes komt eraan, het leukste zomerboek van 2021’ of zoiets. Bij de media moet je nu eenmaal altijd overdrijven. Of het nu gaat om het geluk van Nederland, het gevaar van corona of de dramatische staat van het Nederlands Elftal.

Gisteren kreeg ik een verzoek van een groot dagblad. Of ik een drukproef beschikbaar had. Een paar uur na het toezenden kwam het bericht: ze gaan twee pagina’ s vrijmaken in de zaterdagbijlage van 19 juni, het weekend van de boeklancering. Mieters!

 

3 juni 2021 – 3406

Corona (43): Kinderslachtoffers (2)

Vanaf het begin van de coronapandemie, in het voorjaar 2020, werden kinderen als de grote verspreiders van Covid19 gezien. Zo ging het met griep en verkoudheid ook, hoorde je dan. Terwijl aan de andere kant corona beslist niet mocht worden vergeleken met een griep, hooguit een van de buitencategorie.

Kinderen werd meteen verteld dat ze beslist op gepaste afstand van opa en oma moesten blijven. Knuffelen was al helemaal uit den boze. Pedagogen, psychologen en psychiaters waarschuwden tevergeefs wat zo’n niet onderbouwd etiket van super spreader met kinderen doet.

Ze kregen gelijk. Het zijn hoofdzakelijk de volwassenen die elkaar besmetten.

 

2 juni 2021 – 3405


Corona (42): Kinderslachtoffers

Het is alweer ruim een maand geleden dat ik 100 Woorden aan corona wijdde. Niet dat er niets te melden viel. Ik heb me regelmatig geërgerd aan onzin en nepnieuws.

Van Willem Engel c.s., zult u denken? Die volg ik helemaal niet. De laatste tijd bericht mijn voormalige lijfkrant de Volkskrant over kinderen in de coronaknel. Interviewtje hier, portretje daar, pijnlijk gevalletje zus, meevallertje zo.

De wetenschapsjournalisten houden zich angstvallig stil. Terwijl er al maandenlang evidence-based informatie op tafel ligt. Over grootschalige depressieklachten, ontwikkelingsachterstanden, gezinsmishandeling, armoede.

Kinderen worden nauwelijks ziek en zijn nauwelijks besmettelijk. Ze betalen wel een gigantische prijs.  

 

1 juni 2021 – 3404