Marijke

Indrukwekkend was het laatste eerbetoon aan de lieve vriendin die wij nog maar kort kenden. De kleine middeleeuwse kerk van Oosterland was tot op de laatste plaats bezet. De Ierse volksliederen waren van een ontroerende schoonheid.
Zij is er nog, haar geest is aanwezig, zeggen ze dan altijd. Het voelde daadwerkelijk zo. Met woorden, beelden en muziek is de verloren geliefde weer tot leven te wekken.
Enkele maanden terug barstte ze nog van de energie en de ideeën die ze wilde verwezenlijken. In haar laatste dagen zei ze: 'Het is goed zo, ik ben tevreden.' En toen werd het licht.


30 mei 2015 – 1524

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen