Ravensbrück-herdenking

Gaan emoties zich van mij meester maken? Die vraag speelt door mijn hoofd voordat ik het podium bij de jaarlijkse Ravensbrück-herdenking betreed. Als ik er sta denk ik aan tante Trien en hoe zij hier zou spreken: met kracht en bevlogenheid.
Ik vertel over de gefusilleerde vriendinnen en hoezeer Trien zich schuldig voelde dat ze niet mee de dood in ging. Een inmiddels hoogbejaarde kampoverlevende moet een traantje wegpinken.
Na afloop komen vrienden, bekenden en onbekenden mij complimenteren. 'Goed dat je ook de terreur van de Koude Oorlog noemde,' zegt iemand. Het licht van de vrijheid kende tal van schaduwen.


23 april 2018 – 2533