Ravensbrück (2)

Van buiten leek het bijna idyllisch, vertelde een oud-gevangene, toen ze van het treinstation van Fürstenberg naar Ravensbrück moesten lopen. Overal groen en de prachtige Schwedtsee spiegelde in de zon.
Achter de poort wachtte een verschrikking. Uitgemergelde lichamen die als dieren vochten om korsten brood. Overvolle barakken waar in elk van driedubbel gestapelde bedden twee mensen moesten slapen. Kleren, of liever lompen, die maandenlang zonder ondergoed werden gedragen. Het water was zo vervuild dat wassen geen zin had.
Alles was onvoorstelbaar. De vernedering, het geweld, de stank, de ziektes. Maar gelukkig ook de overlevingskracht. Tante Trien werd uiteindelijk 94 jaar.


24 juli 2014 – 1232

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen