Sloopkogel

De Grote Kerk in Beverwijk heeft een mooie galmende akoestiek. Hij is gebouwd tijdens de Tachtigjarige Oorlog, op de fundamenten van een voorganger waarvan alleen de toren resteert.
Tijdens de leerlingenavond, waarop ook zus glorieert met Bach en Fauré, wordt de aandacht gevestigd op de toekomst. Als er niet snel tweeduizend tientjesleden komen, gaat de kerk tegen de vlakte.
Hij staat in een woonwijkje dat pijn doet aan de ogen. Zelden heb ik zoveel lelijke blokkendozen bij elkaar gezien. Gooi daar de sloopkogel tegenaan, zou ik zeggen. Maak dat maar eens zichtbaar voor een wethouder die verblind is door eurotekens.


15 juli 2018 – 2615

Vierkant gek

Ook in mijn vertrouwde Amsterdamse Kinkerbuurt heeft de knetterkoopgekte toegeslagen. Ik zag een verkoopberichtje van een halve woning in de Wilhelminastraat. De 25 vierkante meter moest € 240.000 k.k. opbrengen.
Vroeger raakte je dat soort woningen nauwelijks aan de straatstenen kwijt. Ik woonde er om de hoek, in de Nicolaas Beetsstraat. Op een etage waarin mijn vader had belegd voor mijn studententijd. 65 m2 voor 45.000 gulden.
Midden jaren zeventig was het nog een echte volksstraat. Met een piepklein bakkertje, een morsige Chinees, een vooroorlogse schoenlapperij en een privéhuis. In verkiezingstijd brulde een CPN-propagandawagen door de straten: 'Stem Marcus Bakker!'


14 juli 2018 – 2614

Wasbeurt

Kom, laat ik eens de auto wassen. Zelden kom ik op dat idee. Door de met de zomerse warmte gepaard gaande insectentsunami zie ik door de voorruit zo goed als niets meer. Hoogste tijd voor spons en zeem.
Om de hoek is een benzinepomp met een wasstraat. Bijna altijd staat er een rij voor. Met name op de vrijdagmiddag. Veel mensen hebben behoefte aan een brandschone auto voor de deur. 
Hier op het platteland, met al die modderwegen, ben je daar maar een dag of wat van verzekerd. Het zal de meesten worst wezen. Het wasritueel is een rustgevende verslaving.


13 juli 2018 – 2613

Pindakaasboom

Wat ik dacht dat een catalpa was, blijkt een pindakaasboom te zijn. Ze lijken erg veel op elkaar. Omdat ik niet wist wat het was, had ik een foto op Facebook gezet. Iemand herkende hem als catalpa. Bij nader onderzoek is dat niet het geval.
Als je het blad stuk wrijft, ruiken je handen inderdaad naar pindakaas. De Clerodendrum trichotomum wordt ook wel kansenboom genoemd. Kleros is Grieks voor 'kans'.
Maak eens de blits met een mooie boom, lees ik op een website. Die blits en kans werden me zomaar in de schoot geworpen. De huismussen wisten het natuurlijk allang.


12 juli 2018 – 2612

Droog

Wonderbaarlijk hoe alles nog groeit en bloeit met deze droogte. Roze en witte stokrozen klimmen naar grote hoogte. De clematissen toveren voor de tweede keer bloemen tevoorschijn. De pindakaasboom staat ook weer uitbundig in bloei en overdekt als een reusachtige parasol de helft van mijn grasveld. Dat vertoont steeds meer gele plekken. Het voordeel is dat ik bijna niet hoef te maaien.
Sproeien doe ik niet. Dat is niet omdat de overheid dat zegt – voor een advies heb ik haar zelden nodig trouwens – maar omdat de natuur het zelf moet opknappen. Alleen het badje voor de vogels vul ik bij.


11 juli 2018 – 2611

Vuil spel

Wekelijks zet ons buurtje de afvalcontainer buiten. De ene keer de groene, de andere keer de grijze voor restafval of de oranje voor plastic en verpakkingen. Voor het legen betalen we maandelijks aan de gemeente.
Stel dat iemand er honderd containers bij zou zetten, gratis en voor niets. Dat zou me toch een partij scheven ogen geven. Precies zoiets is aan de hand bij het aanstaande Klimaatakkoord.
Grootvervuilers als Shell, Tata Steel en de kunstmestfabrikanten betalen geen cent voor hun massale CO2-uitstoot. Die rekening zit verwerkt in de energienota van u en mij. Handig om te weten, bij nieuwe verkiezingen.


10 juli 2018 – 2610