Wereldmuziek (2)

Als we wereldmuziek beschouwen als muziek met invloeden van verschillende continenten, dan heeft George Harrison met z'n sitar natuurlijk niet de primeur op zijn conto. Neem alleen al de Afrikaanse bijdrage aan de blues en rock 'n roll, waar ongeveer de gehele popmuziek schatplichtig aan is. Net als veel ander sixties-bands waren The Beatles grote fans van Chuck Berry en Little Richard.
1967 is wel de tijd waarin het hippiedom tot bloei geraakte. Reizen naar het oosten, het aanbidden van goeroes en het kleden in oosterse gewaden werden populair. Een multiculturele beweging die in deze dagen veel weerstand zou oproepen.


20 mei 2018 – 2559

Wereldmuziek

Om even in de muziek te blijven (met literatuur toch wel mijn grootste passie): gisteren zag ik op de Duitse kunstzender Arte twee programma's over het legendarische Beatles-album Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band. Het tweede was een prachtige integrale uitvoering van het album door een verzameling Britse topmuzikanten, het eerste een musicologische analyse van de muziek op het album door de Britse componist Howard Goodall.
Speciaal stond hij stil bij Within You Without You, waarin George Harrison voor het eerst blijk geeft van zijn inspiratie door de Indiase cultuur. Volgens Goodall het startpunt van de wereldmuziek in de popmuziek.


19 mei 2018 – 2558

Paradiso 50 (2)

Misschien wel mijn mooiste ontmoeting was met de Schotse zanger-dichter Richard Jobson. Met zijn band The Armoury Show gaf hij midden jaren tachtig een krachtig concert. Hun LP met de mooie titel Castles in Spain ('I see in your eyes....'), een mix van keltische folk en newwave, draaide ik grijs.
Als toegift kwam Jobson solo terug. In een Schotse kilt zong hij zonder begeleiding een prachtig volksliedje. De zaal reageerde lauwtjes. Toen ik na afloop naar buiten liep, stond hij alleen een sigaretje te roken. Ik complimenteerde hem met de laatste folksong.' Mwah, people don't like the old tunes anymore.'


18 mei 2018 – 2557

Paradiso 50

Het vijftigjarig bestaan van poptempel Paradiso wordt onder meer opgeluisterd met een tentoonstelling in het Amsterdam Museum. Er zijn veel plaatjes en praatjes - De Dijk-voorman Huub van der Lubbe spreekt vettig de audiotour in – maar waar zijn de fragmenten van optredens?
Het bijbehorende boek van popjournaliste Hester Carvalho illustreert dat iedere Paradiso-ganger eigen herinneringen bewaart aan de ruim 26.000 optredens die in een halve eeuw plaatsvonden.
Voor mij waren memorabel: jazzgitarist Larry Coryell (1974), The Comsat Angels (1981), Simple Minds (1984), The Ramones (?), Johnny Winter (1986), Crowded House (1991), Emmylou Harris (1995) en recent The Divine Comedy (2017).


17 mei 2018 – 2556

Amsterdam FM

Vriend L. heeft mij uitgenodigd voor zijn boekenprogramma op Amsterdam FM. 'Stel je er niet te veel van voor, de zender wordt niet geweldig beluisterd. Zeker niet nu we alleen nog maar via internet zijn te ontvangen.' Als we één luisteraar kunnen boeien, is voor mij de uitzending al geslaagd.
Ik draag enkele 'Amsterdamse' 100 Woorden voor. En we praten over Trien en Loes. Omdat zij met Ramses Shaffy werkte, heeft L. twee nummers van Shaffy uitgekozen. En eentje van The Outsiders, want ook Wally Tax was stapel op Loes.
Meteen na afloop noteren we de eerste reactie: 'Geweldige aflevering!'


16 mei 2018 – 2555

Plaatje

Voor een biograaf is er niets mooiers dan onverwachts nieuw en verrassend materiaal te bekomen. Gisteren haalde ik bij de familie een paar boeken op met foto's van Loes. Zo komt er niet alleen een biografie met mooie plaatjes in beeld, maar ook een tentoonstelling. En wie weet zelfs een filmportret.
De foto's bevestigen dat Loes Hamel niet alleen mannequin was maar ook model stond voor een generatie en een tijdsbeeld. In vijftien jaar tijd droeg ze zoveel verschillende creaties. De constanten waren haar ontwapenende gezicht, sprankelende ogen, kleine krulneusje en brede mond.
Ik ben geloof ik een beetje verliefd. 


15 mei 2018 – 2554