Ik, Jan Cremer

Momenteel lees ik Ik, Jan Cremer, de debuutroman (1964) van de gelijknamige schrijver en beeldend kunstenaar. Zoals de titel al verraadt, is narcisme de man niet geheel vreemd. Ongetwijfeld is dat een compensatie geweest voor zijn moeilijke jeugd.
Stilistisch is het boek te omschrijven als geëxalteerd puberproza, regelmatig vermakelijk maar soms ook geestdodend. Bovendien moet de inhoud vanuit een autobiografisch punt met een flink pak zout worden genomen. Niet dat dat een bezwaar hoeft te zijn: voor de romanschrijver is de werkelijkheid allesbehalve interessant.
Het boek stond niet bovenaan mijn wensenlijst. Maar wel op de tedoenlijst voor een nieuw project.

16 aug 2017 – 2282

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen