Jaap

Ik krijg plastic schoentjes aan en een plastic mutsje op. 'Gaat u maar op de tafel zitten,' zegt de verpleegkundige. De plastisch chirurge heeft rode klompjes aan. Kleurt makkelijk bij bloed. Ik krijg een paar prikjes in mijn wang en daarna gaat gevoelloos het mes erin.
Geroutineerd vraagt ze, net als bij de intake, wat voor werk ik doe. Een oude truc om de patiënt op zijn gemak te stellen. 'Oja, dat boek over uw oudtante, spannend hoor.'
Na tien minuten kan ik weer gaan. Een huidkankertje minder en een jaap over mijn wang erbij. Ik lijk wel een vechtsporter.


17 jan 2017 – 2072

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen