Zedenprediking

Terwijl de huizenbubbel weer ongekende vormen aanneemt en zo de economie voorlopig op de been wordt gehouden, zijn in Den Haag de vier kabinetsformerende partijen met veel belangrijker zaken bezig. De immateriële zaken wel te verstaan, die een nieuwe zedenprediking aankondigen.
Allereerst moet het Wilhelmus weer een vorstelijke plaats in de schoolbanken krijgen. Een misselijk staaltje van misplaatst nationalisme waarmee we de eenheid in dit land echt niet bevorderen. Schrijnender vind ik de plannen om het meervoudig ouderschap tegen te houden. Alsof de ware ouderliefde aan gristelijke gezinspatronen voorbehouden is.
Het is allemaal de schuld van Pechtold. Die wil zóóó graag.


20 aug 2017 – 2286

Oosterling (2)

Aan de toog zit een man met een baard van anderhalve dag. Hij is gekleed in een smoezelig wit T-shirt en een antracietkleurige joggingbroek. Vanaf een laag krukje gaat zijn glazige blik de gelagkamer rond, terwijl hij een nieuw flesje Duvel in het glas schenkt.
Mijn gast en ik bekijken een oud fotoboek. Opeens staat Stoppelmans voor ons. 'Ik wil jullie niet storen, hoor, maar denken jullie dat Elvis nog leeft?'
Als hij merkt dat zowel zijn vraag als hijzelf zeer ongelegen komt, trekt de stoorzender zich met een verontschuldigend armgebaar weer terug op zijn kruk. Bevangen door de duvel.


19 aug 2017 – 2285

Oosterling

Voor een eerste verkenning van mijn nieuwe project heb ik afgesproken in café Oosterling, hoek Frederiksplein/ Utrechtsestraat. Een ouderwetse Amsterdamse bruine kroeg met een lage toog en biervaten als tafel. Muziek is hier uit den boze, of een gast moet plotseling een mondharmonica uit zijn binnenzak toveren. Het etablissement is al bijna anderhalve eeuw in de familie en nog steeds wordt een drankje neergezet met de woorden 'kijk eens, heer.'
Het interview met de tachtiger is aangenaam. Hij aan de witte wijn - 'drink je er echt niet eentje mee?' – ik aan de koffie en tonic. Geen drank onder het werk.


18 aug 2017 – 2284

Trien, 27/10

Het is zover. Eind oktober ligt Kom vrouwen aangepakt! De revolutie van socialiste Trien de Haan in de boekwinkels. Op vrijdagmiddag 27 oktober is de officiële boekpresentatie in Amsterdam. Een openbare bijeenkomst waarbij eenieder van harte welkom is (rsvp graag via post@morgenstrand.nl, ovv. van 'Trien 27/10').
Het was nog even flink aanpoten om alles op tijd gereed te krijgen. Vooral de afbeeldingen baarden enige zorgen. Een aantal foto's was te klein of te vaag, maar met hulp van artdirectors en lithografen is het allemaal goedgekomen. Ook als kijkboek moet het aansprekend zijn.
Benieuwd wat het lezersvolk straks van Trien vindt!


17 aug 2017 – 2283

Ik, Jan Cremer

Momenteel lees ik Ik, Jan Cremer, de debuutroman (1964) van de gelijknamige schrijver en beeldend kunstenaar. Zoals de titel al verraadt, is narcisme de man niet geheel vreemd. Ongetwijfeld is dat een compensatie geweest voor zijn moeilijke jeugd.
Stilistisch is het boek te omschrijven als geëxalteerd puberproza, regelmatig vermakelijk maar soms ook geestdodend. Bovendien moet de inhoud vanuit een autobiografisch punt met een flink pak zout worden genomen. Niet dat dat een bezwaar hoeft te zijn: voor de romanschrijver is de werkelijkheid allesbehalve interessant.
Het boek stond niet bovenaan mijn wensenlijst. Maar wel op de tedoenlijst voor een nieuw project.

16 aug 2017 – 2282

Boekprijs

Toe maar. Ik heb weer eens gewonnen in de loterij. Ditmaal geen appeltaart van de HEMA of ijsbeker van Ben & Jerry's. En al helemaal geen zilvervloot waarmee ik met name mijn dochters een groot plezier zou doen. Neen, ik mag een boek kiezen uit twintig titels.
Gijp, Johan, Borst, Mindfuck, Mies, WA en Maxima vallen direct af. Ook blief ik geen thriller, zelfs niet als tussendoortje. En Dikkie Dik en Nijntje zijn we hier uiteindelijk ook ontgroeid. Blijven over: De greppel van Herman Koch en In het buitengebied van Adriaan van Dis.
Als buitengebiedbewoner kies ik voor het laatste.


15 aug 2017 – 2281