Waterhond

L. is geen waterrat en zal het ook nooit worden. Maar als de zee beschikbaar is gaat ze er graag in. Niet te ver, niet te diep, niet te lang. Even poedelen en er weer uit. Een beetje zoals mijn opa op hoge leeftijd deed in zwembad De Poel in Amstelveen. Op warme dagen stond hij in zijn vooroorlogse hansop-badpak in het pierenbadje af te koelen. Zwemmen kon hij niet, maar dat hoefde niemand te weten.
Gisteren ging L. in de sloot op jacht naar een meerkoetje. Maar liefst vijf minuten zwom ze tevergeefs heen en weer. Ze blijft verbazen.


2 aug 2016 – 1936

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen