Pootwond

Niet krabben, zeg je tegen een kind en zei je ooit tegen jezelf als een wondje allemachtig jeukte. Tegen L. kan ik lullen wat ik wil, maar zij vertrouwt op haar eigen verstand. En dat zet ze gemakkelijk op nul.
Het wondje zit ook op een rotplek, onder op de linkervoorpoot, dus ze loopt er voortdurend tegenaan. Na maanden van dooretteren werd het tijd voor de rigoureuze aanpak. Eerst hannesen met sokjes waar ze dwars doorheen likte. Nu loopt ze met een grote lampekap op.
'Voor je eigen bestwil,' zeg ik. De beteuterde blik beschouw ik maar als een bevestiging.


19 juli 2015 – 1568

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen