Boekweg

Vannacht schreef ik tot half drie aan mijn boek over tante Trien. In de belendende kamer was het pubermeidenslaapfeestje al geruime tijd tot stilstand gekomen. Geen afleiding, geen geluiden, geen vragen, geen antwoorden, alleen het aangenaam zachte getik van toetsen vulde mijn werkkamer.
Schrijven is net als het leven zelf. Je moet voortdurend keuzen maken. Wat vertel ik wel en wat niet? Wat moet ik uitdiepen en wat hoeft alleen aangestipt te blijven? Welke persoon voer ik wel op en wie niet?
De weg naar een boek is allesbehalve recht. Het is raadzaam dat te beseffen voor je eraan begint.


25 april 2015 – 1494

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen