Huis

Een eenzamer huis heb ik nooit gekend. Met zijn rode bakstenen jas en hoge puntmuts stond het verlaten op een dijkje, aan een vaart waar het riet metershoog klimt.
In een lommerrijke jaren-dertigbuurt was het een gewild object geweest. Hier, in de lange polderleegte, was het niks waard. Dit huis was een vergissing, moeten de opeenvolgende eigenaren hebben gedacht. Toch zag ik er soms een auto staan en een peertje branden in de zielloze woonkamer.
Op een dag was het weg. Er stond alleen nog een container waaruit wat planken staken. Een overlijdensbericht, dat had ik het huis wel gegund.


25 nov 2014 – 1349

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen