Stank


Ook in subtropische omstandigheden blijft de Wieringer Waddenzee zichzelf. Zij laat zich niet gek maken. Met een miniem strandje kan het ook moeilijk gek worden. Hier vind je geen loungebanken, tapasbars en jetski's. Hooguit een eenzame visser die tussen de wierslierten zijn stoeltje heeft geplant of een verdwaalde toerist die naar schelpen zoekt.
Achter de dijk is na de jaarlijkse geboortegolf de stilte weergekeerd. De ganzenfamilies zijn gevlogen. De bergeend met drie gestreepte pulletjes is nergens meer te bekennen. De laatste grutto is met de noorderzon of de zuiderwind vertrokken.
Op het kaalgeschoren gras is gier uitgereden. Stank voor dank.

18 juli 2013 – 884

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen