Groene specht

Eindelijk, daar is hij weer. De groene specht.
Eerst hoor ik de ondubbelzinnige kukellach en een paar tellen later vliegt hij over. Zijn golvende, bijna aanstellerige vlucht is kenmerkend. Een paar slagen en dan de vleugels stijf tegen het lijf, waardoor hij telkens even hoogte verliest. Aerodynamische efficiëntie waar geen windtunnel aan te pas komt.
Omdat hij vrolijkheid aan huis brengt, heb ik hem graag in mijn buurt. Omgekeerd zal dat anders liggen, want de groene specht blijft graag op afstand van onze soort.
Zijn er ook mensen die vogelschuw zijn? Vooral dat die vraag bij me opkomt, verwondert mij.

14 jan 2013 – 699

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen