Ansichtkaart



De mooiste surprise komt de volgende dag. Een laagje sneeuw. L. is door het dolle heen. Een jaar na haar sneeuwdoop doet ze opnieuw alsof ze een primeur beleeft.
We ontmaagden het hagelwitte pad langs de dijk. L. draaft en hapt sneeuw. Totdat haar tenen in ijsklompjes veranderen. Ze probeert ze likkend te ontdooien. Tevergeefs. Help me toch. Natuurlijk help ik je.
De zon stijgt tussen de kale bomen op en laat de rietpluimen stralen. Een groepje meerkoeten peddelt bedaard door de sloot. Onwetend van het barre weer dat in aantocht is. En van de ansichtkaart waarin we samen figureren.

7 dec 2012 – 661

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen