Elementaire deeltjes

Als laatbloeier begin ik vaak aan boeken als anderen die allang hebben gelezen. Elementaire deeltjes(1998) van Michel Houellebecq is een genadeloze afrekening met de jaren zestig en de ‘vrije’ idealen.
De schrijver betovert met prachtige zinnen, natuurlijke compositie en personages, en een tederheid die in de rauwste passages voelbaar blijft.
Dat Houellebecq een psychiatrisch geval is, doet daar weinig aan af. Het verklaart hooguit de destructie die overal evident en latent aanwezig is. ‘Het was een feit: hij was niet meer in staat tot liefde.’ (...) ‘In alles bespeurden ze het einde.’
Levensvervulling komt in dit boek met de dood.

25 mrt 2012 – 422

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen