Nawinter

Grijsbruine ijsschotsen liggen wanordelijk over elkaar geschoven. Het schurftige schilderij verbleekt bij de verblindende aanblik van kruiend ijs bij Hindelopen. 
Denkend aan Hindelopen zie ik de ultieme Hollandse properheid voor me. Wieringen is daarbij vergeleken een rommeltje. Een aandoenlijk rommeltje, dat wel.
Tegen het talud van de dijk tracht een koppeltje krokussen zich op te richten tegen de wind. Onbegonnen werk, in de verraderlijke nadagen van de winter. Even vermomt de zon zich als zoete voorjaarsbrenger, om vervolgens de zure noordwester aan te kondigen.
Deze week werd ik 57. Toch kan ik er maar niet aan wennen, aan de nawinter.

19 feb 2012 – 387

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen